Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Aμφίπολη: Βρέθηκαν νομίσματα της εποχής του Μεγαλέξανδρου! - "Aλλά δεν σας τα δείξαμε"! (upd)

Aμφίπολη: Βρέθηκαν νομίσματα της εποχής του Μεγαλέξανδρου! - "Aλλά δεν σας τα δείξαμε"! (upd)

"Στον κυρίως θάλαμο δεν υπήρχαν καθόλου κτερίσματα. Από τους άλλους χώρους έχουμε κεραμεική και νομίσματα. Νομίσματα από τον 2ο πΧ αιώνα με τους τελευταίους Μακεδόνες και από τα ρωμαϊκά χρόνια. Απλά δεν σας τα δείξαμε!" Αυτή την δήλωση έκανε πριν από λίγο η Κ.Περιστέρη

"Αρχικά ο περίβολος μπροστά από τα σκαλοπάτια ήταν ανοιχτός και μετά τον έκλεισαν. Άρα ο τύμβος ήταν κάποτε επισκέψιμος!"

Kαι όμως ακόμα και στους αρχάιου καιρούς δεν γνώριζαν ποιος ήταν θαμμένος στο συγκεκριμένο Τύμβο Καστά, γνώριζαν όμως την υπαρξη του ταφικού μνημείου, και ήξεραν ότι επρόκειτο για κάποιον πολύ σπουδαίο άντρα.

Ο Έλληνας συγγραφέας και ποιητής Αντίπατρος ο Σιδώνιος, γεννημένος το 280 περίπου π.Χ, κάνει την γνωστή αναφορά του στον λέοντα της Αμφίπολης λέγοντας: "Ειπέ Λέον, φθιμένοιο τίνος τάφον αμφιβέβηκας , βουφάγε; Τις τασ άξιος ην αρετάς;".

Η μετάφραση είναι η εξής:"Πες, λέοντα, ποιανού τον τάφο φυλάς , εσύ που τρως τα βουβάλια; Ποιος ήταν άξιος των αρετών σου;"

(Υπενθυμίζεται ότι ο Αντίπατρος ο Σιδώνιος ήταν γνωστός για τον κατάλογο που συνέταξε για τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Μάλιστα λέγεται ότι τα επισκέφτηκε όλα για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι αν άξιζε να συμπεριληφθούν στον κατάλογό του.)

Οι σημερινές ανακοινώσεις της Κ.Περιστέρη δεν προσέδωσαν απολύτως καμμία απάντηση στα δεκάδες ερωτήματα που χιλιάδες πολιτών έχουν ως προς το ταφικό μνημείο και το ποιος βρίσκεται εκεί μέσα, αλλά και εάν τελικά βρέθηκε αυτος για τον οποίο χτίστηκε η πελώρια αυτή κατασκευή.

Γνωρίζουμε αποδεδειγμένα πλέον ότι ο Λέοντας της Αμφίπολης αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι του Τύμβου Καστα. Με απλά λόγια, η εν λόγω πηγή αποτελεί ουσιαστικά την αρχαιότερη και ίσως μοναδική ιστορική αναφορά που έχει βρεθεί μέχρι στιγμής για το μνημείο της Αμφίπολης (έστω και αν αναφέρεται σε ένα τμήμα του).

Είναι φυσικό επακόλουθο λοιπόν να μπορούν να εξαχθούν πολύ σημαντικά συμπεράσματα για τον Τύμβο όπως αναφέρει το πολύ καλό amfipolinews.blogspot.gr . Αυτά είναι τα εξής:

1)Το 260-250 π.Χ, δηλαδή εξήντα με εβδομήντα χρόνια μετά από την κατασκευή του τάφου, ήταν άγνωστος ο νεκρός. Γι αυτό και ο Αντίπατρος αναφέρει "φθιμένοιο τίνος τάφον αμφιβέβηκας ".

2)Τα λίγα χρόνια που μεσολαβούν απο την κατασκευή του τύμβου εως και την συγγραφή του ποιήματος μαρτυρούν οτι ο τάφος σφραγίστηκε από την αρχή, διαφορετικά ο Αντίπατρος δεν θα αναρωτιόταν ποιόν φυλάει ο λέοντας.

3) Πέραν πάσης αμφιβολίας παύει ο ισχυρισμός ότι το μνημείο ήταν επισκέψιμο, γιατί αν πραγματικά ήταν και πάλι ο Αντίπατρος δεν θα αναρωτιόταν για το ποιος είναι θαμμένος μέσα. Ως εκ τούτου καταρρέουν οι ισχυρισμοί περί ρωμαϊκών μνημείων και περί χρονολόγησής του μεταγενέστερης από αυτήν του τελευταίου τετάρτου του 4ου π.Χ αιώνα.

4) Όταν γράφτηκε το ποίημα ο νεκρός του Τύμβου Καστά ήταν ήδη μέσα και μάλιστα σχετικά πρόσφατα ενταφιασμένος. Γιατί να υπήρχε τόσο μεγάλη ανάγκη για μυστικότητα; Πως κατάφεραν να κρατήσουν μυστικό το όνομα μιας τόσο σημαντικής προσωπικότητας; Εκτιμούμε πως μόνο ο Μ.Αλέξανδρος θα χρειαζόταν τέτοια προστασία.

5) "βουφάγε; Τις τασ άξιος ην αρετάς;", η ερώτηση αυτή του Αντίπατρου δείχνει ξεκάθαρα το μέγεθος της προσωπικότητας που είναι θαμμένη στον Τύμβο της Αμφίπολης. Άλλωστε το επιβεβαίωσε και το Υπουργείο στις επίσημες ανακοινώσεις του "Πιθανότατα, πρόκειται για μνημείο αφηρωϊσμένου νεκρού, δηλαδή, θνητού στον οποίον αποδόθηκαν λατρευτικές τιμές από την κοινωνία της εποχής του. Ο νεκρός ήταν εξέχουσα προσωπικότητα, καθώς μόνον έτσι εξηγείται η κατασκευή αυτού του μοναδικού ταφικού συγκροτήματος".

Πολύ σημαντικές παρατηρήσεις αφού όπως έγινε κατανοητό ακόμα και οι σύγχρονοι αρχαιολόγοι αδυνατούν να καταλάβουν ποιος είναι ο ένοικος του Τάφου.

Στην αναλυτική παρουσίαση που έκανε η κ. Περιστέρη και οι συνάδελφοί της στην ανασκαφή του Τύμβου Καστά, κ. Μιχάλης Λεφαντζής αρχιτέκτονας και κ. Δημήτρης Εγγλέζος, πολιτικός μηχανικός, φωτίστηκαν πολλές πτυχές του σπουδαίου μνημείου.

«Ξεκινήσαμε το 2012 από μια τοπική φήμη. Ότι στον Τύμβο Καστά υπήρχε ο "Τάφος της Βασίλισσας"» ήταν τα πρώτα λόγια της κας Περιστέρη, που άνοιξε την παρουσίαση και συνέχισε με αναλυτική παρουσίαση των ευρημάτων, συνοδεία φωτογραφικού υλικού.







«Τον 3ο μ.Χ. αιώνα έγινε η καταστροφή του περιβόλου του Τύμβου Καστά από τους Ρωμαίους» δήλωσε η κα Περιστέρη. «Βρέθηκαν ίχνη ακόμη και από έναν αρχαίο γερανό, με τον οποίον αφαιρέθηκαν κομμάτια του περιβόλου για διάφορες άλλες εργασίες, οδοποιίας κ.λπ» τόνισε, ενώ ανέφερε ότι το τμήμα του περιβόλου που μένει ανέπαφο και έχει βρεθεί είναι περίπου 80 μέτρα, από τα 497 της συνολικής περιμέτρου.

Η κα Περιστέρη δήλωσε βέβαιη ότι ο Λέων της Αμφίπολης βρισκόταν στην κορυφή του Τύμβου. Στο χώρο του Λέοντα όπως είναι σήμερα έχουμε κομμάτια που ανήκαν στην αρχική μορφή της βάσης του, τα οποία είναι όμοια με τους δόμους του περιβόλου. Ο Μιχάλης Λεφαντζής έχει κάνει μια ψηφιακή σχεδιαστική αναπαράσταση.



Στη συνέχεια, η κα Περιστέρη παρουσίασε φωτογραφία από μια μαρμάρινη δοκό του επιστυλίου πάνω από τις Καρυάτιδες, η οποία, πέφτοντας, κατέστρεψε το κεφάλι της μίας Κόρης, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι η εκδοχή περί βανδαλισμού του συγκεκριμένου αγάλματος αποκλείεται.

Η κα Περιστέρη ολοκλήρωσε την παρουσίασή της αναφέροντας: «Δεν ξέρουμε ποιος ή ποια είναι ο νεκρός», προκαλώντας πλήθος ερωτήσεων σχετικά με τον σκελετό, για τον οποίο στο powerpoint της, είχε παραλείψει φωτογραφίες του σκελετού. Κατά την άποψή της, επί του παρόντος η δημοσίευση φωτογραφιών δεν έχει νόημα: «Όταν ο σκελετός βρίσκεται σε τέτοιες συνθήκες παίρνουμε όλα τα μέτρα προστασίας, μαζί με τα χώματα, ώστε ο ανθρωπολόγος να μπορέσει να κάνει την έρευνα», απάντησε η κα Περιστέρη στις επίμονες ερωτήσεις δημοσιογράφων για τον σκελετό.


Κατόπιν, πήρε το λόγο ο αρχιτέκτονας κ. Λεφαντζής, που μιλά για τον Λέοντα και τη σχέση του με τον Τύμβο. Ο κ. Λεφαντζής ξεκίνησε αναφέροντας μια ιστορική μαρτυρία: Το 1916 μια βρετανική ταξιαρχία ετοιμαζόταν να μεταφέρει 1000 κομμάτια από τον περίβολο, μαζί με τον Λέοντα, στη Βρετανία. Οι Βούλγαροι και οι Αυστριακοί επιτέθηκαν στις φορτηγίδες οι οποίες ναυάγησαν, οπότε τα αρχαία μέλη σώθηκαν - αν και παρέμειναν στο βυθό του Στρυμόνα.

Οι δόμοι του Περιβόλου λαξεύτηκαν επί τόπου, ώστε να προσαρμόζονται ακριβώς ο ένας στον άλλον, εξήγησε για το εντυπωσιακό μνημείο ο κος Λεφαντζής, ενώ τόνισε ότι η βάση του Λέοντα όπως είναι σήμερα, κατά την άποψη του, είναι εσφαλμένη. Αυτό διότι ο Broneer που έκανε την αναστήλωση, χρησιμοποίησε οριζοντίως, σαν σκαλοπάτια, κομμάτια του Περιβόλου από τον Τύμβο Καστά.

Ο κος Λεφαντζής αποκάλυψε ακόμα ότι κάτοικοι της περιοχής επιστρέφουν κρυφά κομμάτια από τον περίβολο, τα οποία κρατούσαν στα σπίτι τους! «Ξαφνικά αυξάνεται ο αριθμός των αρχαιολογικών ευρημάτων, ως δια μαγείας», λέει ο κος Λεφαντζής

Ο αρχιτέκτονας κατόπιν αναφέρθηκε στον περίβολο, ο οποίος σε κάτοψη, εμφανίζεται ως κυκλικός, στο χώρο όμως είναι ελλειψοειδής, με δύο κέντρα και κλίση από βορρά προς νότο, διότι έπρεπε, όπως εξήγησε, ακόμη και αυτός να έχει ρύση: «Υπάρχει σχέση χρυσής τομής ανάμεσα στα μέλη του περιβόλου και σε εκείνα του Λέοντα» αναφέρει ο αρχιτέκτονας, επομένως, κατά τον κ. Λεφαντζή, υπάρχει ταύτιση του μνημείου με το λιοντάρι.

Το άγαλμα του Λέοντα κοιτούσε νοτιοανατολικά, τονίζει ο κ. Λεφαντζής, οποίος θεμελείωσε αναλυτικά, με γεωμετρικά και μαθηματικά στοιχεία το γιατί ο Λέων βρισκόταν στην κορυφή του Τύμβου. Οπως φαίνεται από το τοπογραφικό του Τύμβου, το ταφικό μνημείο δεν είχε κατεύθυνση ακριβώς προς το κέντρο του λόφου, αλλά αναπτύσσεται από την περιφέρεια προς το εσωτερικό, κάπως λοξά και ελαφρώς προς τα ανατολικά.

Ο κ. Λεφαντζής παρουσίασε ακόμα διαφάνειες με αναπαράσταση των εργασιών κατά την αρχαία εποχή. Όπως αναφέρει, θεωρεί ότι οι σχεδίες που μετέφεραν τους όγκους μαρμάρου μέσω του Στρυμόνα, χρησιμοποιήθηκαν επίσης ως ικριώματα για την κατασκευή του Λέοντα στην κορυφή.

Εμείς θα πιστέψουμε τον Αντίπατρο. Δεν ξέρουμε ποιος ήταν ο νεκρός αλλά σίγουρα ήταν πολύ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ, τόσο που να μην μπορεί να διαχειριστεί κάποιος το μέγεθός του.

Γιάννης Μακρυγιάννης: "Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν"!

Γιάννης Μακρυγιάννης: "Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν"!

«Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν»
Γιάννης Μακρυγιάννης


Τότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι:

«Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη».

Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω:

«Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός.

Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».

Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα. Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου, τσακίστηκα εις τις περιστάσεις του αγώνα και κυνηγιέμαι και σήμερον.

Κυνηγιώνται και άλλοι αγωνιστές πολύ καλύτεροί μου, διότι εγώ είμαι ο τελευταίος και ο χειρότερος. Και οι πιο καλύτεροι όλων αφανίστηκαν.

Αυτοί που θυσίασαν αρετή και πατριωτισμόν, για να ειπωθεί ελεύτερη η Ελλάδα κι’ εχάθηκαν φαμελιές ολωσδιόλου, είπαν να ζητήσουν ένα αποδειχτικόν που να λέγει ότι έτρεξαν κι’ αυτοί εις την υπηρεσίαν της Πατρίδος και Τούρκο δεν άφηκαν αντουφέκιγο.

Πήγε να’ νεργήσει η Κυβέρνηση και βγήκαν κάτι τσασίτες και σπιγούνοι, που δουλεύουν μίσος και ιδιοτέλεια, και είπαν «όχι».

Και είπαν και βρισιές παλιές δια τους αγωνιστές. Για να μην πάρουν το αποδειχτικόν, ένα χαρτί που δεν κάνει τίποτες γρόσια.

Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα. Κι’ αν εσύ τους λησμονήσεις, θα τους θυμηθούν οι πέτρες και τα χώματα, όπου έχυσαν αίματα και δάκρυα.

Θεέ, συχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέομεν και την τιμήν που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε.

Εμείς το χρέος, το κατά δύναμιν, επράξαμεν. Και αυτοί βγήκαν σήμερον να προκόψουν την Πατρίδα. Μας γέμισαν φατρία και διχόνοιαν. Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή. Αμορόζα εις τα κρεβάτια τους την θέλουν. Γι’ αυτό περνούν και ρεθίζουν τον κόσμον με τέχνες και καμώματα.

Και καζαντίσαν αυτοί πουγγιά και αγαθά και αφήκαν τους αγωνιστές, τις χήρες και τα ορφανά εις την άκρην. Αυτοί είναι οι ανθρώπινοι λύκοι, που φέραν δυστυχήματα και κίντυνον εις τον τόπον. Ας όψονται.

Τότε που η Τουρκιά εκατέβαινε από τα ντερβένια και ολίγοι έτρεχαν με ολίγα ντουφέκια, με τριχιές δεμένα, να πολεμήσουν, θέλοντας λευτεριάν ή θάνατον, οι φρόνιμοι ασφάλιζαν τις φαμελιές τους εις τα νησιά κι’ αυτοί τρέχαν εις ρεματιές και βουνά, μη βλέποντας ποτέ Τούρκου πρόσωπον. Κι’ όταν ακούγαν τα ντισμπάρκα των Τούρκων, τρέχαν μακρύτερα.

Τώρα θέλουν δικήν τους την Πατρίδα και κυνηγούν τους αγωνιστές.

Εγίναμε θηρία που θέλουν κριγιάτα (κρέατα) ανθρωπινά να χορτάσουν. Και χωρίζουν τον κόσμον σε πατριώτες και αντιπατριώτες. Αυτοί γίναν οι σημαντικοί της Πατρίδος και οι άλλοι να χαθούν. Δεν ξηγιώνται γλυκότερα να φυλάξωμεν Πατρίδα και να δούμεν λευτερίαν πραγματικήν.

Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία.

Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον.

Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.

Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα:

«Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν.

Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».

Ένας δικός μου αγωνιστής μου έφερε και μου διάβασεν ένα παλαιόν χαρτί, που έγραψεν ο κοντομερίτης μου Άγιος παπάς, ο Κοσμάς ο Αιτωλός.

Τον εκρέμασαν εις ένα δέντρον Τούρκοι και Εβραίοι, διότι έτρεχεν ο ευλογημένος παντού και εδίδασκεν Ελλάδα, Ορθοδοξία και Γράμματα.

Έγραφεν ο μακάριος εκείνος ότι:

«Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος σαν χριστιανός να τον συγχωρήσω.
Το να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω».

Το χαρτί του πατέρα Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του.
«τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον»

Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας. Τρομάρα τους!!!

Και είπαν οι άθρησκοι που εβάλαμεν εις τον σβέρκο μας να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί.

Και βγήκαν ακόμη να’ ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει πολλήν δύναμη και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα δια τους παπάδες.

Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια.

Και αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκη και έχασε (οδήγησε σε ήττα) τον άπιστον Τούρκον. Τόση μικρότητα στον Σταυρό, τον σωτήρα μας!

Και βρίζουν οι πουλημένοι εις τους ξένους και τους παπάδες μας, τους ζυγίζουν άναντρους και απόλεμους.

Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν.

Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια.

Ντροπή Έλληνες!


Διαβάστε περισσότερα

Οι Έλληνες: Από τον Αγαμέμνονα στον Μέγα Αλέξανδρο

Οι Έλληνες: Από τον Αγαμέμνονα στον Μέγα Αλέξανδρο

Στη Βόρειο Αμερική ξεκινούν περιοδεία ο Όμηρος, ο Αγαμέμνονας, ο Αχιλλέας, ο Ηρόδοτος, ο Λεωνίδας, ο Περικλής, ο Σοφοκλής, ο Πλάτων, ο Δημοσθένης, ο Φίλιππος, ο Μέγας Αλέξανδρος, πρόσωπα Ελλήνων μυθικά ή πραγματικά, που πρωτοστάτησαν στη
δημιουργία του ιστορικού και πολιτιστικού υπόβαθρου για την ανάπτυξη των δυτικών κοινωνιών.
Πρόκειται για την έκθεση “The Greeks: Agamemnon to Alexander the Great” (Οι Έλληνες: από τον Αγαμέμνονα στον Μέγα Αλέξανδρο”), που περιλαμβάνει 543 εκθέματα, αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής, ζωγραφικής και κοσμηματοτεχνίας, προερχόμενα από όλα τα μουσεία και εφορείες αρχαιοτήτων της Ελλάδας.
Οι διοργανωτές της έκθεσης- το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού και το Consortium of North American Museums με επίσημο εκπρόσωπο το Canadian Museum of History στην Οτάβα, επισήμαναν σε εκδήλωση για την προβολή της διετούς περιοδείας της έκθεσης, που πραγματοποιήθηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, ότι πρόκειται για το πιο αντιπροσωπευτικό “πανόραμα” του ελληνικού πολιτισμού που έχει ταξιδεύσει ποτέ εκτός ελληνικών συνόρων.
Η έκθεση θα εγκαινιαστεί στις 12 Δεκεμβρίου 2014 στο Μουσείο Point a Calliere, Montreal Archaeology and History Complex στο Μόντρεαλ, όπου και θα παραμείνει μέχρι τις 26 Απριλίου 2015, για να μεταφερθεί και να παρουσιαστεί στη συνέχεια στο Μουσείο Ιστορίας του Καναδά στην Οτάβα, από τις 5 Ιουνίου 2015 έως 12 Οκτωβρίου 2015. Θα ακολουθήσουν το Field Museum στο Σικάγο (24 Νοεμβρίου 2015 έως 10 Απριλίου 2016) και το μουσείο National Geographic στην Ουάσιγκτον (26 Μαΐου 2016 έως 9 Οκτωβρίου 2016).
Κεντρικό θεματικό άξονα της έκθεσης, που διαρθρώνεται σε δέκα θεματικές ενότητες, αποτελούν οι Έλληνες, ως μορφές μέσα από τα ανασκαφικά δεδομένα, με αφετηρία τον ανώνυμο επιφανή νεκρό, κεντρικό σημείο αναφοράς τον μυθολογικό άνακτα Αγαμέμνονα, ιδιαίτερη μνεία στους επώνυμους αριστοκράτες της πρώιμης εποχής του σιδήρου και καταλήγοντας σε επιφανείς προσωπικότητες του πνεύματος, όπως ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης και ιστορικές φυσιογνωμίες, όπως ο Φίλιππος και ο Μέγας Αλέξανδρος. Το χρονολογικό πλαίσιο καλύπτει από την Εποχή του Λίθου έως την Ελληνιστική περίοδο, δηλαδή από το 6.000 π.Χ. Μέχρι τον 2ο αι. π.Χ.
“Η έκθεση αποτελεί μια μεγαλόπνοη, φιλόδοξη διοργάνωση, που έχει στόχο την παρουσίαση των κορυφαίων προσωπικοτήτων της ελληνικής ιστορίας και μυθολογίας, που έπαιξαν ρόλο κομβικό στη διαμόρφωση των ιστορικών συνισταμένων του Πολιτισμού”, επισήμανε η γενική διευθύντρια Αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού, Ελένη Κόρκα, εκπροσωπώντας τον υπουργό Πολιτισμού, Κωνσταντίνο Τασούλα.
“Στόχος μας είναι να ξαναζωντανέψουμε τη δράση των σπουδαίων αρχαιολογικών ιστορικών μορφών της Ελλάδας ξεκινώντας από την αρχή της προϊστορίας, με προσωπικότητες που αναδύονται από την αρχή του μύθου, όπως ο Αγαμέμνων και καταλήγοντας στην καθοριστική για τον παγκόσμιο Πολιτισμό ιστορική μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου”, είπε.
“Είναι η μεγαλύτερη ελληνική έκθεση που παρουσιάστηκε ποτέ στη Βόρεια Αμερική”, τόνισε ο πρέσβης του Καναδά στην Αθήνα, Ρόμπερτ Πεκ, προσθέτοντας ότι “πολλά από τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν έχουν εκτεθεί ποτέ εκτός Ελλάδας”.
Ο κ.Πεκ εξέφρασε την πεποίθησή του ότι στο μεγάλο διάστημα που θα διαρκέσει η έκθεση, θα προσελκύσει πολλούς ανθρώπους που θα θελήσουν να ανακαλύψουν πού γεννήθηκαν η δημοκρατία, η φιλοσοφία, το θέατρο και οι τέχνες. Αναφέρθηκε μάλιστα και στα οφέλη που μπορεί να προκύψουν από την έκθεση για τον τουρισμό, υπενθυμίζοντας ότι το επόμενο καλοκαίρι η Ελλάδα και ο Καναδάς θα συνδέονται με 16 εβδομαδιαία δρομολόγια πτήσεων.
Η συντονίστρια της έκθεσης, επίτιμη γενική διευθύντρια Αρχαιοτήτων Μαρία Βλαζάκη, επισήμανε ότι ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένα αμάλγαμα ιδεών, εθίμων, γνώσεων και πεποιθήσεων που αρχίζουν να αναδύονται στην Ανατολική Μεσόγειο ήδη από τα προϊστορικά χρόνια και η περιοδεία της έκθεσης θα συνεισφέρει ώστε να γίνει γνωστός ο ελληνικός πολιτισμός και τα επιτεύγματα των Ελλήνων, στη διάρκεια όλου του χρονολογικού πλαισίου που καλύπτει η έκθεση.
Γνωστοποίησε, εξάλλου, ότι ως “αντίδωρο” της έκθεσης το Καναδικό Μουσείο Ιστορίας στην Οτάβα, με τη συνεργασία της καναδικής πρεσβείας στην Ελλάδα, θα προσφέρει, προκειμένου να παρουσιαστεί σε ελληνικό μουσείο, μία πολύ ενδιαφέρουσα περιοδική έκθεση, όπου προβάλλεται η τέχνη των αυτοχθόνων του Καναδά.
Όσοι θα επισκεφθούν την έκθεση, τη διετία που θα διαρκέσει η περιοδεία της στη Β. Αμερική, θα μάθουν τα πάντα για τους Έλληνες, επισήμανε η διευθύντρια του αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, Πολυξένη Βελένη. “Το χαρακτηριστικό της έκθεσης είναι ότι είναι περισσότερο προσωποποιημένη, γιατί αφορά ταφικά σύνολα, πολλές φορές επώνυμων ανθρώπων”, είπε, εξηγώντας ότι “θεματικές εκθέσεις έχουν γίνει πάρα πολλές, αλλά το πανόραμα όλου του ελληνικού πολιτισμού μέσα από προσωπικότητες Ελλήνων είναι μία έκθεση που γίνεται για πρώτη φορά”.
Εξαιρετική χαρακτήρισε την έκθεση ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, εκτιμώντας ότι ουσιαστικά συνιστά μία πρόσκληση των βορειοαμερικανών να έλθουν στην Ελλάδα.
Για την υποστήριξη της έκθεσης “The Greeks: Agamemnon to Alexander the Great” δημιουργήθηκε ομώνυμη ειδική εφαρμογή για κινητά, η οποία θα είναι διαθέσιμη στους χρήστες iPhone και Android, στις 12 Δεκεμβρίου 2014, ημέρα των εγκαινίων της έκθεσης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ιερές ελιές (Μορίες) της Αρχαίας Αθήνας

Οι ιερές ελιές (Μορίες) της Αρχαίας Αθήνας

Ο μύθος της διαμάχης μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνα για την πόλη του Κέκροπα είναι γνωστός. Ο Ποσειδώνας χτυπώντας την τρίαινα του έκανε να αναβλύσει μια πηγή, η Αθηνά εμφάνισε την πρώτη ήμερη ελιά με καρπό. Οι Αθηναίοι επέλεξαν την ελιά, η πόλη τους πήρε το όνομα της θεάς και έκτοτε μπορεί να είχαν πρόβλημα με το νερό αλλά ευδοκίμησαν λόγω του ευλογημένου καρπού. Από αυτή την πρώτη ιερή ελιά της Αθηνάς, γεννήθηκαν άλλες δώδεκα ελιές τις οποίες οι Αθηναίοι φύτεψαν στις ισάριθμες πύλες της Ακαδημίας, και με την σειρά τους από αυτές τις ιερές, Μορίες, ελιές σιγά σιγά δημιουργήθηκαν οι ιεροί ελαιώνες των Αθηνών. Αιώνες αργότερα οι Αθηναίοι διαπίστωσαν πως υπήρχαν πια ελαιόδεντρα που προέρχονταν από την πρώτη ελιά σε όλη την πόλη διάσπαρτα, αιωνόβια δέντρα τα οποία όρισαν εξίσου ιερά.







Τα δέντρα αυτά τα ονόμασαν Μορίες, μάλλον από το μόριο-κομμάτι καθώς όλα προέρχονταν από μεταφυτεύσεις-μέρη/κομμάτια της πρώτης ελιάς που δέσποζε στον βράχο της Ακροπόλεως. Λέγαν όμως και έναν μύθο. Πως ο γιος του Ποσειδώνα, ο Αλιρρόθιος, με την προτροπή του χολωμένου θεού που είχε χάσει την διαμάχη για την πόλη, βάλθηκε κάποια στιγμή να κόψει όλες τις Μορίες, εκδικούμενος τους Αθηναίους. Αλλά προτού ακόμα ακουμπήσει το υψωμένο τσεκούρι στο πρώτο δέντρο αυτός έπεσε νεκρός. Έτσι λένε πως το όνομα προήλθε από τον Μόρο, τον θάνατο του Αλιρρόθιου.


Και πράγματι οι Αθηναίοι, οι πιο θεοσεβείς των ανθρώπων, είχαν σε τόση εκτίμηση όλες τις Μορίες που με νόμο αποφάσισαν πως τα ιερά δέντρα ανήκαν στην Πόλη ακόμα και αυτά που βρίσκονταν σε ιδιόκτητα κτήματα. Έστω μια Μορία μόνη της στην αυλή του σπιτιού κάποιου Αθηναίου, ήταν ιερή επομένως ανήκε στην πόλη και έπρεπε να προστατεύεται. Για τον λόγο αυτό γύρω από τις Μορίες που βρίσκονταν εκτός του ιερού ελαιώνα η πόλη σήκωνε έναν σηκό (φράχτη) και αυτός και η ελιά ήταν υπό την ευθύνη του ιδιοκτήτη του κτήματος. Μάλιστα καθώς οι Αθηναίοι ήταν έξυπνοι και γνώριζαν πως και οι ίδιοι όταν δεν επιβάλλεται ο νόμος, ο καθείς κοιτάει το συμφέρον του, είχαν θεσπίσει και ένα ειδικό ελεγκτικό σώμα τους "επιγνώστες", επιφορτισμένο με το καθήκον να ελέγχουν την κατάσταση των Μοριών.

Ο ιδιοκτήτης έπρεπε να φροντίζει την ιερή ελιά και τον φράχτη, πράγμα πολύ σημαντικό καθώς η ποινή σε περίπτωση καταστροφής ήταν θάνατος μετά από απόφαση του ειδικού για ιερά ζητήματα δικαστηρίου, του Αρείου Πάγου. Ακόμα και αν για κάποιο λόγο, παρά της φροντίδες το δέντρο ξεραίνονταν ο κορμός του έπρεπε να παραμείνει εκεί, καθώς μπορεί να πέταγε πάλι βλαστό.






Ένα τέτοιο θαύμα είχε μάλιστα συμβεί με την πρώτη ιερότερη των ιερών ελιά στην Ακρόπολη, όταν αυτή είχε πυρποληθεί από τους Πέρσες. Γυρνώντας οι Αθηναίοι στην κατεστραμμένη και λεηλατημένη πόλη τους είχαν αντικρίσει τα ιερά τους καμένα και διαλυμένα από τους βαρβάρους. Και το χειρότερο..., ή ίδια μοίρα είχε χτυπήσει την πρώτη Μορία, την οποία αντίκρισαν και αυτή να καπνίζει καμένη. Καταρρακώθηκαν οι Αθηναίοι τότε, καθώς η Ελιά αυτή ήταν η ίδια η Πόλη τους και η σύνδεση με την θεά τους. Όμως ως εκ θαύματος, εκεί μέσα στα ερείπια, από τον καπνισμένο κορμό ένα νέο βλαστάρι ξεπετάχτηκε και πήραν θάρρος. Μάλιστα μέχρι να ξαναχτίσουν τα σπίτια τους και τα νέα απαραίτητα για την Πόλη τείχη, η ελιά από αυτό το βλαστάρι μεγάλωσε με αφύσικη ταχύτητα. Όταν πια ο καινούργιος Παρθενώνας χτίστηκε στον βράχο η Μορία ήταν πάλι ολόκληρο δέντρο και η αγαπημένη Πόλη της θεάς μεγαλούργησε και πάλι.


Είναι ενδιαφέρον πως ίσως τα μόνα πολιτειακά αξιώματα της Αθηναϊκής δημοκρατίας που δεν είχαν ενιαύσια θητεία ήταν ο άρχων βασιλεύς και οι αθλοθέτες. Ένας από τους λόγους φαίνεται να είναι εντελώς πρακτικός καθώς και ο μεν και οι δε είχαν υπό την ευθύνη τους την οργάνωση της εορτής των Παναθηναίων. Προφανώς ήταν τόσο σημαντική η εορτή και τόσο πρακτικοί άνθρωποι οι Αθηναίοι που έπρεπε οι υπεύθυνοι αξιωματούχοι να μην αλλάζουν προτού ολοκληρώσουν το έργο τους, την διεξαγωγή δηλαδή της εορτής και των αγώνων. Όπως στις περισσότερες μεγάλες εορτές των Ελλήνων έτσι και στα Παναθήναια δεν υπήρχαν μόνο αθλητικοί διαγωνισμοί αλλά και μουσικοί, ακόμα και ομορφιάς.



Επειδή μάλιστα η Αθήνα ήταν πλούσια και δυνατή πόλη τα έπαθλα ήταν αξιοσέβαστα. Οι νικητές των μουσικών αγώνων έπαιρναν δώρο χρυσά και ασημένια στεφάνια Αυτοί που κέρδιζαν τον διαγωνισμό ομορφιάς έπαιρναν πανέμορφες ασπίδες, ενώ τέλος οι νικητές των αθλητικών αγώνων έφευγαν με τους γνωστούς Παναθηναϊκούς αμφορείς γεμάτους λάδι. Καθώς οι αθλητικοί αγώνες είχαν μεγαλύτερη σημασία και ήταν πιο λαοφιλείς από τους άλλους δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος να θεωρήσουμε πως οι νικητές ήταν ριγμένοι σε σχέση με τους κιθαρωδούς. Το λάδι που έπαιρναν οι πρώτοι είχε μεγαλύτερη ίσως αξία από τα χρυσά στεφάνια.

Γιατί το λάδι αυτό προέρχονταν από τις Μορίες ελιές, κρατικές και ιδιωτικές. Με την οργανωτική ευθύνη του επωνύμου άρχοντα το μάζευαν οι αθλοθέτες κάθε χρόνο και το τοποθετούσαν στον θησαυρό στην Ακρόπολη μέχρι την διεξαγωγή των αγώνων. Μάλιστα επειδή γνωρίζουμε κάποιους καταλόγους νικητών και πόσους αμφορείς (συνολικά πάνω από 1113) ελάμβαναν ως δώρο μπορούμε να υπολογίσουμε (δεχόμενοι πως το λάδι από τις Μορίες πρέπει να δίνονταν ώς απαρχή/δεκάτη της παραγωγής όπως σε κάθε ιερό), όλα τα ιερά ελαιόδεντρα της Αττικής.






Το Αττικό λάδι (όπως και τα Σύκα) απαγορευόταν να εξαχθεί. Η μόνη περίπτωση που γινόταν αυτό ήταν με τους Παναθηναϊκούς αμφορείς που λάμβαναν δώρο οι νικητές. Αυτοί οι αμφορείς με τα ~40 λίτρα ιερό λάδι, πωλούνταν σε άλλες πόλεις το βάρος τους χρυσό κάνοντας του νικητές που τους είχαν λάβει πλούσιους.




Οι ίδιοι οι αμφορείς και το λάδι τους ήταν τόσο σημαντικοί και για τους μη Αθηναίους, με αποτέλεσμα να έχουμε ταφές πλουσίων της Σικελίας, με τέτοιους αμφορείς ως κτερίσματα για τον τάφο.

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΠΟ BARCELONA

ΒΑΘΕΙΑ ΛΑΚΩΝΙΑΣ - Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΜΝΗΜΕΙΟΥ

ΒΑΘΕΙΑ ΛΑΚΩΝΙΑΣ - Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΜΝΗΜΕΙΟΥ

Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΑΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ… «ΤΥΠΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΛΙΑΠΗ» ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΟΙΚΙΣΜΟ

Στην είσοδο της Βάθειας, στη δυτική πλευρά κι εντός του παραδοσιακού οικισμού, χτίζεται ένα ξενοδοχειακό...
συγκρότημα, που αποτελείται από έξι πέτρινα διώροφα μπανγκαλόους. Οι οικοδομικές εργασίες έχουν ξεκινήσει από τις αρχές του προηγούμενου έτους και αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη.
Τα νεόκτιστα αυτά κτήρια ανεγείρονται μέσα σε έναν μνημειακό χώρο, χαρακτηρισμένο από την αρχαιολογική υπηρεσία ως παραδοσιακό, όπου μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία άλλη οικιστική παρέμβαση πέραν της αναστήλωσης των ήδη υπαρχόντων παραδοσιακών πύργων από τον ΕΟΤ.




Το νεόκτιστο δίπλα στο παλιό, όχι μόνο αλλοιώνει την αρχιτεκτονική του τοπίου και αλλάζει τη φυσιογνωμία του οχυρού αυτού οικισμού, αλλά ταυτόχρονα, καθώς τα συγκεκριμένα οικοδομήματα είναι περιμετρικά χτισμένα στην είσοδο του χωριού, κρύβουν την όψη των πύργων της Βάθειας και καλύπτουν τη θέα του παραδοσιακού οικισμού. Πλησιάζοντας τον οικισμό, ο επισκέπτης δε βλέπει πλέον τους Μανιάτικους πύργους να στέκουν προαιώνιοι και άγρυπνοι φρουροί της Μάνης, αλλά τα νεόκτιστα διώροφα τουριστικά καταλύματα, που βγαίνουν μέχρι έξω στο δημόσιο δρόμο καλύπτοντας τη θέα της μπροστινής όψης του χωριού.
Οι οικοδομικές εργασίες έχουν ανασκάψει ολόκληρη την πλαγιά του λόφου πάνω στον οποίο είναι χτισμένη η Βάθεια.



Για την πρόσβαση σε αυτά τα μπανγκαλόους έχει γίνει διάνοιξη δύο δρόμων, ιδιωτικών οδών, οι οποίοι συνδέουν τα κτίσματα με την κεντρική οδό. Έχουν επίσης γκρεμιστεί οι παραδοσιακές πεζούλες που δίνουν την όψη αναβαθμίδων, περιμετρικά του παραδοσιακού οικισμού.
Από μακριά η Βάθεια, που έδινε την αίσθηση πως στέκεται αγέρωχη στην κορυφή ενός λόφου αντικριστά στο πέλαγος, δείχνει απλωμένη προς τη μία μόνο πλευρά να γέρνει προς τα ριζά του λόφου.


Η απορία του επισκέπτη για το πώς είναι δυνατόν να δόθηκε, όχι μόνο οικοδομική άδεια αλλά και επιδότηση ύψους 1.800.000 ευρώ για το συγκεκριμένο έκτρωμα, λύνεται, όταν πληροφορείται πως ο εν λόγω ιδιοκτήτης λαμβάνει πλήρη κρατική ασυλία από τις τοπικές αρχές και την κεντρική κρατική διοίκηση, καθώς στο παρελθόν υπήρξε και υποψήφιος της «Πολιτικής Άνοιξης», του κόμματος του Πρωθυπουργού, στο νομό Λακωνίας!!!
Επομένως, εκτός από την οικονομική ευρωστία, που του επιτρέπει να κινείται με άνεση στο διεφθαρμένο σύστημα διοίκησης, διαθέτει και υψηλές γνωριμίες!!!
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΩΤΟ ΤΙΣ ΑΛΙΕΥΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK ΣΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ κ. ΕΛΕΝΗΣ ΚΟΥΒΑΡΗ
ΒΑΘΕΙΑ - Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΜΝΗΜΕΙΟΥ


Σ.Σ. Να μας πει και εμάς το μυστικό ο ιδιοκτήτης του "ξενοδοχείου" για το πως.... μπορούμε να λάβουμε άδεια και επιδότηση 1.800.000 ΕΥΡΩ για να κτίσουμε σε προστατευόμενους-παραδοσιακούς οικισμούς!
Άραγε η ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΦΟΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ τι λέει για όλα αυτά;;;
Η ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ καταργήθηκε στην ΛΑΚΩΝΙΑ;;;
Μήπως θα έπρεπε ο αξιότιμος κ. Εισαγγελέας να καλέσει ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ... να του "εξηγήσουν" πως επιτρέπουν την δημιουργία αυτών των κτισμάτων μέσα στον παραδοσιακό οικισμό της ΜΕΣΑ ΜΑΝΗΣ...την στιγμή που στους απλούς Μανιάτες δεν επιτρέπουν να αλλάξουν έστω και ένα παράθυρο...
Για να κτίσουν εκ νέου δεν το συζητάμε...
Μάλλον ο νόμος αναστέλλεται για τα φοβερά στελέχη της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ...που τους επιβραβεύει και με επιδότηση 1.800.000 ΕΥΡΩ!

neakeratsiniou.blogspot.gr

σχ. αυτα    ειναι  το  εθνικο  σπορ  των  χαφιεδων  ...κοματοσκυλων σε  ολη  τη  χωρα  υπαρχουν   οι  συγκεκριμενοι  ανωτερω  εμισθοι  χαφιεδες  ...που  παιρνουν  και  εκατομυρια  ευροπουλα  επιδοτησεις.....φουσκονουν  και  τα  δικαιολογητικα  με  πλαστα  εικονικα  τιμολογια....φωτοτυπιες  του  κωλου  δηλαδη...μονο  αυτοι  ο....οι  συγκεκριμενοι  εμισθοι  χαφιεδες  εχουν  αυτα  τα  προνομια...και  ιο  απλοι  πολιτες  ΕΛΛΗΝΕΣ....πρεπει  να  πλερωσουν  τον  λογαριασμο.....................

               ΦΩΤΙΑ   ΚΑΙ  ΤΣΕΚΟΥΡΙ   ΣΤΟΥΣ  ΧΑΦΙΕΔΕΣ.........
                     ΚΟΜΑΤΟΣΚΥΛΑΠΡΑΣΙΝΟΜΠΛΕΚΟΚΙΝΑ..............

                  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Οταν γυρισω...Βασιλης Παπακωνσταντινου

Πάμε για εκλογές.....

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

SIEMENS: Αυτοί είναι οι Έλληνες πολιτικοί που πήραν ΜΙΖΕΣ!

Θα γίνει ΠΑΤΑΓΟΣ!! SIEMENS: Αυτοί είναι οι Έλληνες πολιτικοί που πήραν ΜΙΖΕΣ!

Δημοσιεύθηκε: 26/11/2014 10:51
   
siemens-kommata

Αυτό δεν θα έχει προηγούμενο…
Την έκρηξη που θα προκαλέσει στο εγχώριο πολιτικό σύστημα δεν θα μπορούν να την συναγωνιστούν τα εντυπωσιακά εφέ που χρησιμοποιούν στις ταινίες τους οι μεγαλύτεροι σκηνοθέτες-παραμυθάδες του Χόλιγουντ.
Σας καλούμε να απομακρύνετε από τις οθόνες του υπολογιστή συζύγους και παιδιά πολιτικών που έχουν λαδωθεί με οποιοδήποτε τρόπο από την Siemens.
To καλύτερο που έχουν να κάνουν οι συγκεκριμένες οικογένειες είναι να εγκαταλείψουν την χώρα μετά την έκρηξη που θα ακολουθήσει. Ή μάλλον πριν!
Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες από Γερμανούς δημοσιογράφους σε περιοδικό το οποίο φιλοξένησε πρόσφατα συνέντευξη του Βόλφαγκ Σόιμπλε (κοίτα μια σύμπτωση), θα δημοσιευθούν διάλογοι του Μιχάλη Χριστοφοράκου.
Πρόκειται για διαλόγους φωτιά στους οποίους ο Χριστοφοράκος αποκαλύπτει ποιούς Ελληνες πολιτικούς λάδωσε, το πως (οι διευθύνσεις και οι “αποστολές” ακόμη και στα σπίτια τους), το πότε και το γιατί!
Μάλιστα οι Γερμανοί δημοσιογράφοι, για να κάνουν ακόμη πιο συναρπαστική την αποκάλυψη, θα δημοσιεύσουν και φωτογραφίες της Google στις οποίες θα εμφανίζονται τα σπίτια (εντός και εκτός Ελλάδας) των πολιτικών που λαδώθηκαν από την Siemens.
Για την ιστορία: Tόσο ο Σόιμπλε όσο και η Μέρκελ εμφανίζονται οργισμένοι για την συγκάλυψη που επιχειρήθηκε στο σκάνδαλο της Siemens και έχουν δώσει εντολή να γίνει ότι είναι δυνατόν- από μέρους της γερμανικής Δικαιοσύνης- να ανοιχθεί εκ νέου ο ελληνικός φάκελος του σκανδάλου.
Για όσους απορούν για την σκληράδα των Γερμανών να τούς θυμίσουμε πως οι Γερμανοί φεύγοντας είχαν σκοτώσει και πολλούς από τους δοσίλογους-προδότες.
Την ίδια σκληράδα έδειξαν και για τους Ιταλούς πρώην συμμάχους τους που εκτέλεσαν στην Κεφαλονιά κι όχι μόνο.
Γιατί τώρα;
θα ρωτήσετε
Απλά γιατί οι Γερμανοί έχουν αποφασίσει να τελειώνουν με το εγχώριο πολτικό προσωπικό που το θεωρούν την ρίζα του κακού.
Οι Ελληνες πολιτικοί είναι για τον Σόιμπλε ένας θανατηφόρος Ιός που μπορεί να καταστρέψει όλη την Ευρώπη…
http://www.makeleio.gr/?p=217083

Τώρα τρόμαξαν....

Πρόσω ολοταχώς......

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

ΠΟΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ .....ΠΟΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!!!!!

ο Υπεράνθρωπος του Αριστοτέλη

Αυτά είναι τα 12 χαρακτηριστικά του υπεράνθρωπου κατά τον Αριστοτέλη

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός "ιδανικού ανθρώπου" ή Υπεράνθρωπου κατά τον Αριστοτέλη;

"Όμως ο ιδανικός άνθρωπος κατά τον Αριστοτέλη -ο μεγαλόψυχος— δεν είναι ένας απλός μεταφυσικός φιλόσοφος.

Δεν εκθέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο για ασήμαντους λόγους... αφού ελάχιστα είναι τα πράγματα που θεωρεί πολύτιμα. Όμως θα διακιν­δυνεύσει για έναν σημαντικό σκοπό, και θα είναι έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή του, αφού πιστεύει ότι δεν αξίζει τον κόπο να προστατεύει κανείς τη ζωή του με οποιοδήποτε τίμημα.

Του αρέσει να ευεργετεί, αλλά ντρέπεται να τον ευεργετούν, γιατί το πρώτο είναι ένδειξη ανωτερότητας και το δεύτερο κατωτερότητας...

Δεν ανταγωνίζεται τους άλλους για τα κοινά αντικείμενα της φιλοδοξίας, ούτε πηγαίνει εκεί όπου άλλοι κατέχουν την πρώτη θέση...

Πρέπει να εκδηλώνει ανοιχτά και την αγάπη και το μίσος, αφού η απόκρυψη δείχνει δειλία...

Δεν μπορεί να αφήσει τη ζωή του να στρέφεται γύρω από κάποιον άλλο, εκτός αν είναι ένας φίλος, γιατί μια τέτοια συμπεριφορά θα ήταν δουλική...

Σπάνια θαυμάζει κάτι, αφού τίποτα δεν είναι σπουδαίο γι’ αυτόν...

Ούτε είναι μνησίκακος, γιατί δεν είναι ένδειξη μεγαλόψυχου ανθρώπου το να θυμάται τις αδικίες που έχει υποστεί αλλά το να τις παραβλέπει...

Δεν μιλά για τους ανθρώπους, ούτε για τον εαυτό του ούτε για τους άλλους, γιατί δεν επιθυμεί ούτε να επαινούν αυτόν ούτε να ψέγουν τους άλλους. Και ο ίδιος ούτε επαινεί ούτε κακολογεί, ούτε καν τους εχθρούς του, παρά μόνο αν προσβληθεί...
Για αναπόφευκτα ή ασήμαντα ζητήματα δεν διαμαρτύρεται ούτε ζητά βοήθεια, αφού μόνο όποιος τα θεωρεί σοβαρά θα φερόταν έτσι...

Η κίνησή του είναι αργή, η φωνή του βαριά και τα λόγια του μετρημένα. Γιατί δεν βιάζεται αυτός που ελάχιστα ζητήματα θεωρεί σοβαρά, ούτε εξάπτεται εκείνος που τίποτα δεν θεωρεί σπουδαίο. Γιατί στη βιασύνη και στην έξαψη οφείλεται η στριγκή φωνή και η βιασύνη...

Υπομένει κάθε είδους ατυχίες με αξιοπρέπεια, και κάνει πάντα ό,τι καλύτερο μπορεί ανάλογα με τις συνθήκες, όπως ο ικανός στρατηγός χρησιμοποιεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τις δυνάμεις που έχει στη διάθεσή του...

Είναι ο καλύτερος φίλος του εαυτού του, και του αρέσει η απομόνωση, ενώ ο άνθρωπος χωρίς αρετή ή ικανότητες είναι ο χειρότερος φίλος του εαυτού του και φοβάται τη μοναξιά.

Αυτός, λοιπόν, είναι ο Υπεράνθρωπος του Αριστοτέλη "

Ο θάνατος στην Αρχαία Ελλάδα: Στα Ηλύσια πεδία πήγαιναν οι άξιοι, στον Άδη όσοι δεν αξιοποίησαν τη ζωή και στα Τάρταρα οι εγκληματίες

Ο θάνατος στην Αρχαία Ελλάδα: Στα Ηλύσια πεδία πήγαιναν οι άξιοι, στον Άδη όσοι δεν αξιοποίησαν τη ζωή και στα Τάρταρα οι εγκληματίες

Οι αρχαίοι Αθηναίοι, σύμφωνα με τους νόμους τους Σόλωνα, ήταν υποχρεωμένοι να φροντίζουν τους ηλικιωμένους γονείς τους και ακόμα να φροντίζουν τα της ταφή τους.
Όποιος πολίτης παρέβαινε αυτά τα καθήκοντα, πλήρωνε πρόστιμο και έχανε τα πολιτικά του δικαιώματα, δηλαδή εθεωρείτο «άτιμος», ή και τον εξόριζαν από την πόλη.

Αθηναίοι και Έλληνες, στην αρχαιότητα, πίστευαν πως οι θεοί προσφέρουν απλόχερα τα αγαθά στους θνητούς και αυτοί, σεβόμενοι τους αθάνατους ευεργέτες, οφείλουν να τα απολαύσουν μέχρι τελευταίας ευκαιρίας. Διαφορετικά, θα προσβάλλουν τους γενναιόδωρους θεούς.

Σύμφωνα με τις ιδέες αυτές, λοιπόν, εκτιμούν, αγαπούν και απολαμβάνουν την επίγεια ζωή. Αντιμετωπίζουν τον θάνατο με δέος, φόβο και θλίψη, συνεπώς φοβούνται τον νεκρό, που θεωρούν «μιασμένο» (μολυσμένο). Ο θάνατος ήταν η συντέλεια, καθώς ελάχιστοι πίστευαν στην αθανασία της ψυχής και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο Όμηρος διαχωρίζει την ψυχή (από το ρήμα ψύχω > πνέω – αναπνέω) σε κυρίως ψυχή ( ζωή -ανάσα – πνοή) και σε θυμό που είναι η ψυχή μας ως φορέας ψυχικών και πνευματικών ιδιοτήτων.

Κατά τον Όμηρο, το σώμα είναι ο άνθρωπος καθαυτόν, που φθείρεται με τον θάνατο. Η ψυχή μετά θάνατον γίνεται σκιά ωχρή, χωρίς αξία, που πλανάται στον Άδη κι ύστερα εξανεμίζεται, χάνεται. Παρόμοιες ιδέες έχει και ο Αριστοτέλης, ο οποίος δηλώνει πως ο άνθρωπος είναι σώμα και ύλη, ψυχή και είδος. Κατά τον Αριστοτέλη η ψύχη είναι ενδιάμεσο μεταξύ ανθρώπων και θεού, γεννιέται και σβήνει με το σώμα. Μονάχα ο νους έρχεται απ΄ έξω («θύραθεν»), είναι «το ανώτερον μέρος της ψυχής, προγενέστερον και κύριον, απλούν και απαθές» και είναι ύλη.
arxaia tafi-nekron-arxaia-ellada
Η αθανασία της ψυχής

Υπέρ της αθανασίας της ψυχής τάσσονται οι Ορφικοί, οι Πυθαγόρειοι και οι Πλατωνικοί. Οι θεωρίες τους συγγενεύουν πολύ με τη μεταγενέστερη χριστιανική θεωρία περί ψυχής. Κοινή σε όλους είναι η άποψη ότι η ψυχή «ουσία άυλη, άφθαρτη και αθάνατη», «κάτι το άορατον, ασώματον, πάγκαλον και θείον», γι” αυτό είναι αθάνατη. Ενώ το σώμα είναι «ορατόν και σύνθετον και γαιώδες και ανθρώπινον», γι” αυτό είναι θνητό και πιθανόν να παραλογίζεται (Πλάτωνος, Φαίδων).

Ο Σωκράτης στις τελευταίες στιγμές νιώθει πως με τον θάνατό του θεραπεύεται από τη νόσο (δηλαδή το κλείσιμο της ψυχής, μέσα στο φθαρτό σώμα). Για να εκφράσει, λοιπόν, την ευγνωμοσύνη του προς τον θεό Ασκληπιό, δίνει εντολή στον Κρίτωνα να θυσιάσει για λογαριασμό του έναν κόκορα. Την ίδια ερμηνεία, που θέλει το σώμα να είναι φυλακή της ψυχής, υποστηρίζουν οι Ορφικοί. Χαρακτηριστικά πρεσβεύουν πως «η ψυχή εγκαταλείπει προσωρινά το σώμα την ώρα του ονείρου και για πάντοτε την ώρα του θανάτου». Όλοι τους, επίσης, ομιλούν για δικαιοσύνη, ηθική αγνότητα και τιμωρία ή δικαίωση στον άλλο κόσμο.

Η επικούρεια άποψη
Ο Επίκουρος πιστεύει πως και τα δύο μέρη της ψυχής είναι φθαρτά και υλικά
Ο Επίκουρος πιστεύει πως και τα δύο μέρη της ψυχής είναι φθαρτά και υλικά Αντίποδας των προηγούμενων είναι η Επικούρεια άποψη. Ο Επίκουρος δέχεται τον πλατωνοαριστοτελικό διαχωρισμό της ψυχής σε: άλογο (ψυχή – anima) και σε λογικό (νους – animus).

Όμως διαφέρει από τους άλλους, διότι πιστεύει πως και τα δύο μέρη της ψυχής είναι φθαρτά και υλικά. Βασίζεται στην ατομική θεωρία του Δημόκριτου, δηλαδή ερμηνεύει την ψυχή και τον νου ως συμπτώματα, εκδηλώσεις της ύλης. Κατά τον Επίκουρο, η ψυχή αποτελείται από λεπτότατα άτομα, διάχυτα στο σώμα, και πεθαίνει μαζί με το σώμα. Ενδιαφέρουσα είναι η άποψή του περί θανάτου:

«… Άρα το πιο φρικιαστικό απ” όλα τα δεινά, ο θάνατος, είναι ένα τίποτα για μας. Απλούστατα επειδή, ενόσω εμείς θα ζούμε, εκείνος θα είναι απών, ενώ, όταν θα εμφανιστεί, εμείς δεν θα υπάρχουμε. Ο θάνατος, λοιπόν, δεν έχει καμία σχέση ούτε με τους ζωντανούς, ούτε με τους πεθαμένους, αφού όσο οι ζωντανοί είναι ζωντανοί δεν υπάρχει, και οι πεθαμένοι, δεν θα ζουν όταν φανεί… » (Επίκουρου, Επιστολή προς Μενοικέα, Περί Ευτυχίας).

Η αρχαία ελληνική θρησκεία άφηνε απόλυτη ελευθερία σκέψης και έκφρασης, είχε δοξασίες με καθαρά πνευματικό περιεχόμενο  και υψηλές ηθικές αξίες. Όπως λόγου χάριν, στα Ηλύσια Πεδία βασιλεύουν -μετά θάνατον- οι θνητοί που διακρίθηκαν για τις αρετές τους.

Αντιθέτως, στα σκοτεινά παλάτια του Άδη οδηγούνται οι νεκροί θνητοί, όσοι δεν αξιοποίησαν τα προσόντα τους και τις δυνατότητες που τους χάρισαν οι θεοί κατά τη διάρκεια του βίου. Σε αυτούς συγκαταλέγεται αυτός που λαθέν βιώσας, όπως αναφέρει ο Όμηρος.

Δηλαδή αυτός που πέρασε από τον εφήμερο βίο χωρίς να γίνει αντιληπτός, χωρίς να αξιοποιήσει τα χαρίσματα των θεών. Στο κατώτατο σημείο του Άδη, στα Τάρταρα, καταλήγουν όσοι έχουν διαπράξει σοβαρά εγκλήματα. Ο Τάνταλος, ο Σίσυφος, οι κόρες του Δαναού τιμωρούνται από τους θεούς και υποβάλλονται σε χωρίς τέλος μαρτυρία.

Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΠΟ SALAMANCA

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Συνελήφθη ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Ζοζέ Σόκρατες για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα χρήματος. Εκεί προφανώς λειτουργούν οι νόμοι για όλους!!! Εμείς;

Συνελήφθη ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Ζοζέ Σόκρατες για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα χρήματος. Εκεί προφανώς λειτουργούν οι νόμοι για όλους!!! Εμείς;

Στην Πορτογαλία συλλαμβάνουν πρωθυπουργούς. Εμείς;
Εκεί προφανώς λειτουργούν οι νόμοι για όλους..

Ο σοσιαλιστής πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Ζοζέ Σόκρατες συνελήφθη την
Παρασκευή στο πλαίσιο έρευνας για φοροδιαφυγή, ξέπλυμα χρήματος και διαφθορά.

Όπως ανακοίνωσε η εισαγγελία, εκτός από τον Σόκρατες τις τελευταίες ημέρες συνελήφθησαν ακόμη τρεις άνθρωποι, οι οποίοι παρουσιάστηκαν χθες ενώπιον του δικαστή.

Ο Σόκρατες, 57 ετών, συνελήφθη το απόγευμα της Παρασκευής μόλις έφτασε στο αεροδρόμιο της Λισαβόνας και αναμένεται να παρουσιαστεί το Σάββατο ενώπιον δικαστή, σύμφωνα με τον πορτογαλικό Τύπο.


Η έρευνα αφορά τραπεζικές συναλλαγές και μεταφορές χρημάτων αγνώστου προελεύσεως, σημείωσε η εισαγγελία, ενώ διευκρίνισε ότι καμία από τις ενέργειες αυτές δεν συνδέεται με την επιχείρηση Μόντε Μπράνκο, μια έρευνα που οδήγησε τον Ιούλιο στη σύλληψη του πρώην προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου της τράπεζας Espirito Santo Ρικάρντο Σαλγάδο.

Η σύλληψη του Σόκαρτες, που διετέλεσε πρωθυπουργός της Πορτογαλίας από το 2005 ως το 2011, έγινε τη χειρότερη δυνατή στιγμή για τον δήμαρχο της Λισαβόνας Αντόνιο Κόστα, ο οποίος αναμένεται να οριστεί σήμερα γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης, έπειτα από μια ψηφοφορία μελών του κατά την οποία είναι ο μοναδικός υποψήφιος.

Ο Σόκρατες υπέστη συντριπτική ήττα στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2011, τις οποίες κέρδισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του νυν πρωθυπουργού Πέδρο Πάσος Κοέλιο. Τότε ο Σόκρατες παραιτήθηκε από γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και αργότερα ξεκίνησε μια νέα καριέρα ως τηλεοπτικός σχολιαστής για το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο RTP.

Το όνομα του πρώην πρωθυπουργού της Πορτογαλίας έχει αναφερθεί στο παρελθόν στο πλαίσιο μιας έρευνας για διαφθορά όταν ακόμη ήταν υπουργός Περιβάλλοντος, όμως η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο το 2010.

         
Διαβάστε περισσότερα